Ilaiyaraaja: రైల్లో ప్రయాణం చేస్తూనే కంపోజింగ్‌...దటీజ్‌ ఇళయరాజ

Ilaiyaraaja: సంగీతం సృష్టించడానికి ప్రత్యేకమైన స్టూడియో కావాలి.. గంటల తరబడి కూర్చోవాలి.. ఎన్నో ప్రయోగాలు చేయాలి. కానీ సంగీత జ్ఞాని ఇళయరాజా విషయంలో ఇవేవీ తప్పనిసరి కాదు. ప్రకృతి అందాలను ఆస్వాదిస్తూ రైల్లో ప్రయాణం చేస్తున్న సమయంలోనూ అద్భుతమైన స్వరాలను సృష్టించగలరు. అలా దర్శకుడు వంశీతో కలిసి ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు పుట్టిన ఓ మధురమైన పాట వెనుక ఆసక్తికరమైన కథ తాజాగా వెలుగులోకి వచ్చింది. ఇళయరాజాతో తనకున్న అనుబంధం, ఆయన సంగీతం సృష్టించే విధానం గురించి దర్శకుడు వంశీ ఓ ఇంటర్వ్యూలో పంచుకున్న విషయాలు సంగీత ప్రియులను ఆకట్టుకుంటున్నాయి.

ఐదు ట్యూన్ల నుంచి వంద ట్యూన్ల వరకు!

దర్శకుడు వంశీ సినిమాల్లో కథ ఎంత ప్రత్యేకంగా ఉంటుందో.. సంగీతానికి కూడా అంతే ప్రాధాన్యం ఉంటుంది. ఆయన చిత్రాల్లోని పాటలు, నేపథ్య సంగీతం కథలో భాగంగా ప్రేక్షకుల మనసుల్లో నిలిచిపోతాయి. తన సినిమాలకు మెలోడీలు, బ్యాక్‌గ్రౌండ్‌ స్కోర్‌ సహా సంగీతానికి సంబంధించిన ప్రతి అంశాన్ని స్వయంగా చూసుకుంటానని వంశీ వెల్లడించారు. చిన్నతనంలో ప్రత్యేకంగా సంగీతం నేర్చుకోకపోయినా, సంగీతంతో తనకు సహజమైన అనుబంధం ఉందని చెప్పారు. ఇళయరాజాతో తన పరిచయం కేవలం దర్శకుడు, సంగీత దర్శకుడి సంబంధానికి పరిమితం కాలేదని వంశీ వివరించారు. సాధారణంగా ఒక సినిమాకు ఐదు పాటలుంటే, వాటికి ఐదు ట్యూన్లు సిద్ధం చేయడం సంప్రదాయం. కానీ తన సినిమాల కోసం ఇళయరాజా ఏకంగా 100 ట్యూన్లు చేసిన సందర్భాలు ఉన్నాయని వంశీ గుర్తుచేసుకున్నారు. ఇది ఒకే రోజులో జరిగిన పని కాదని, ఐదారు సార్లు కలిసి కూర్చున్నప్పుడు అన్ని ట్యూన్లు రూపొందాయని వివరించారు. తనకు నచ్చే స్వరం వచ్చే వరకు ఇళయరాజా ప్రయత్నిస్తూనే ఉండేవారట. వంశీ ముఖంలో పూర్తి సంతృప్తి కనిపించకపోతే మరో ట్యూన్‌ వినిపించేవారని తెలిపారు. ఈ క్రమంలో రాజ్‌-కోటి ద్వయంలోని రాజ్‌, గాయకుడు ఎస్‌.పి. బాలసుబ్రహ్మణ్యం కూడా ఆశ్చర్యపోయేంత స్వేచ్ఛగా ఇళయరాజా తనతో పనిచేసేవారని వంశీ చెప్పారు.

రమణాశ్రమం నుంచి రైలు ప్రయాణం వరకు..

వంశీ, ఇళయరాజా కలిసి పనిచేసిన సందర్భాలు కూడా ప్రత్యేకంగానే ఉండేవి. చెన్నైలోని స్టూడియోలకే పరిమితం కాకుండా, తమిళనాడులోని తిరువణ్ణామలై, రమణాశ్రమం వంటి ప్రశాంతమైన ప్రదేశాల్లోనూ సంగీత చర్చలు సాగేవని వంశీ తెలిపారు. ప్రశాంత వాతావరణం, ప్రకృతి మధ్య స్వరాలపై ఆలోచించడం తమ పనిలో భాగమయ్యేదని వివరించారు. ఇక ‘ఏకాంత వేళ’ పాట పుట్టుక వెనుక ఉన్న కథ మరింత ఆసక్తికరం. ఓ రైలు ప్రయాణంలో తెల్లవారుజామున మంచు తెరల మధ్య కనిపిస్తున్న పాత కోటను వంశీ గమనించారు. ఆ సమయంలో ఇళయరాజా మంచి మూడ్‌లో ఉన్నారని గుర్తించి, పాటను కంపోజ్‌ చేయాలని కోరారట. వెంటనే ఆయన హార్మోనియం తీసుకుని ఒళ్లో పెట్టుకుని స్వరాలు కట్టడం ప్రారంభించారని వంశీ గుర్తుచేసుకున్నారు. పాటకు సరిపోయే సాహిత్యాన్ని కూడా అక్కడే సూచించగా, సుందరమూర్తి ఆ పదాలను రాశారని తెలిపారు. ప్రయాణంలోనే ఓ మధురమైన పాట రూపుదిద్దుకోవడం తనకు మరపురాని అనుభవమని వంశీ వివరించారు.

ఇళయరాజాతో ప్రత్యేక అనుబంధం

ఇళయరాజాతో తనకున్న సాన్నిహిత్యం వల్ల ఆయన సమయం కోసం ఇతరుల్లా ఎదురుచూడాల్సిన అవసరం ఉండేది కాదని వంశీ సరదాగా చెప్పారు. ఇద్దరూ కలిసి భోజనం చేయడం, టీ, కాఫీలు తాగుతూ సంగీతం గురించి మాట్లాడుకోవడం సాధారణంగా జరిగేదట. వంశీ కోసం నిర్మాతలు వచ్చినా, ఆయన ఇళయరాజా దగ్గరే ఉండటంతో అక్కడికే రావాల్సి వచ్చేదని గుర్తుచేసుకున్నారు. రాజ్‌తో కలిసి పనిచేసిన ‘శ్రీ కాణిపాక వరసిద్ధి వినాయక సుప్రభాతం’ అనే గంట నిడివి గల కార్యక్రమాన్ని కూడా వంశీ ప్రస్తావించారు. దీనికి ఎస్‌.పి. బాలసుబ్రహ్మణ్యం గాత్రం అందించారు. ఒక పాట పుట్టడానికి ఎప్పుడూ ముందస్తు ప్రణాళికే అవసరం లేదని ఇళయరాజా అనుభవాలు చెబుతున్నాయి. కొన్నిసార్లు ఓ ప్రయాణం, ఓ దృశ్యం, సరైన సమయంలో వచ్చిన ఆలోచన చాలు. ‘ఏకాంత వేళ’ పాట వెనుక ఉన్న ఈ కథలో సంగీతం పట్ల ఇళయరాజాకు ఉన్న సహజమైన స్పందనతో పాటు, వంశీతో ఆయనకున్న సాన్నిహిత్యం కూడా స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.