Swathimuthyam Movie : ఈ ఒక్కసీన్ చాలు... కళాతపస్వీ సినిమాలు ఎలా ఉంటాయో చెప్పడానికి
‘స్వాతిముత్యం’లో అమ్మమ్మ మరణ సన్నివేశం ఎందుకు అంతగా గుర్తుండిపోయింది? కమల్ హాసన్ అమాయక నటన, కె. విశ్వనాథ్ దర్శకత్వ ప్రతిభ ఈ సీన్ను ఎలా ప్రత్యేకంగా మార్చాయో తెలుసుకుందాం.
Swathimuthyam Movie : కొన్ని సన్నివేశాలు మనల్ని ఏడిపించడానికి పెద్ద పెద్ద మాటలు అవసరం లేకుండానే గుండెను తాకుతాయి. ‘స్వాతిముత్యం’లో అమ్మమ్మ మరణించే సన్నివేశం అలాంటిదే. తెరపై పెద్దగా విషాద సంభాషణలు ఉండవు. చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటారు. కానీ కథానాయకుడికి మాత్రం అసలు ఏం జరిగిందో అర్థం కాదు. చివరికి అతను చెప్పే ఒక్క మాటే ఆ సన్నివేశాన్ని ప్రేక్షకుల మనసులో శాశ్వతంగా నిలిపేస్తుంది.
విశ్వనాథ్ గొప్పదనం
కె. విశ్వనాథ్ దర్శకత్వంలో తెరకెక్కిన ‘స్వాతిముత్యం’లో కమల్ హాసన్ పోషించిన శివయ్య పాత్ర సాధారణ కథానాయకుడిలా ఉండదు. ప్రపంచాన్ని తనదైన అమాయకమైన కోణంలో చూసే వ్యక్తి. అతడిలో మంచితనం ఉంది. ఎదుటివారికి సహాయం చేయాలనే మనసుంది. కానీ అదే సమయంలో లోక వ్యవహారాలు, మనుషుల భావోద్వేగాలు, జీవితంలోని కొన్ని కఠినమైన నిజాలు అతడికి పూర్తిగా అర్థం కావు. ఈ భిన్నమైన లక్షణాలన్నింటినీ ఒకే పాత్రలో చూపించడం అంత సులభమైన విషయం కాదు. అందుకే అమ్మమ్మ మరణించే సన్నివేశం సినిమాకు ఒక కీలకమైన ఉదాహరణగా నిలుస్తుంది.
తన మనవడు తన తర్వాత ఎలా జీవిస్తాడోనని ఆందోళన చెందే అమ్మమ్మకు అతడి భవిష్యత్తే పెద్ద బెంగ. అతడు పెళ్లి చేసుకుని భార్యతో ఇంటికి రావడం చూసిన తర్వాత ఆమె మనసుకు ఒక తృప్తి కలుగుతుంది. తన బాధ్యత పూర్తయిందన్న భావనతో ఆమె కన్నుమూస్తుంది. చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు విషాదంలో మునిగిపోతారు. కానీ శివయ్య మాత్రం ఆ పరిస్థితిని అర్థం చేసుకోలేడు.
అతను అమ్మమ్మ దగ్గరకు వెళ్లి చూస్తాడు. అందరూ ఏడుస్తుండటాన్ని గమనించినా, మరణం అంటే ఏమిటో అతడికి తెలియదు. కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆకలి వేయడంతో, తనకు అన్నం పెట్టమని అమాయకంగా అడుగుతాడు. అదే మాట సన్నివేశానికి అసలు బలం. సాధారణంగా సినిమాలో ఒక పాత్ర అమాయకంగా కనిపించాలంటే కొన్ని హావభావాలు, కొన్ని సంభాషణలు సరిపోతాయి. కానీ ఆ అమాయకత్వం హద్దు దాటితే ప్రేక్షకుడికి పాత్రపై జాలి కాకుండా చిరాకు రావచ్చు. మరీ ఎక్కువ చేస్తే అది సహజమైన వ్యక్తిత్వంగా కాకుండా నటనగా కనిపించే ప్రమాదం ఉంటుంది. ‘స్వాతిముత్యం’లో మాత్రం అలాంటి సమస్య కనిపించదు.
శివయ్య పాత్రలోని అమాయకత్వాన్ని దర్శకుడు ఎక్కడా అతిశయింపజేయలేదు. అతను చేసే ప్రతి పని తనకు సహజంగానే అనిపించేలా చూపించారు. అందుకే ప్రేక్షకుడికి అతడిపై నవ్వు రావడం కంటే జాలి ఎక్కువగా కలుగుతుంది. అతని అమాయకత్వం వెనుక ఉన్న విషాదాన్ని ప్రేక్షకుడు అర్థం చేసుకుంటాడు. కానీ ఆ పాత్ర మాత్రం దాన్ని అర్థం చేసుకోలేని స్థితిలో ఉంటుంది. ఇదే కె. విశ్వనాథ్ సినిమాల ప్రత్యేకత.
బలమైన కథ...కథనాలు
ఆయన కథల్లో భావోద్వేగాలను బలవంతంగా ప్రేక్షకుడిపై రుద్దినట్టు అనిపించదు. ఒక చిన్న చర్య, ఒక చూపు, ఒక సాధారణమైన మాటతోనే పాత్ర అంతరంగాన్ని చెప్పగలిగేవారు. ‘స్వాతిముత్యం’లో కూడా అదే కనిపిస్తుంది. కమల్ హాసన్ నటన ఈ సన్నివేశానికి మరో బలమైన కారణం. ఆయన ముఖంలో కనిపించే అయోమయం, అమాయకత్వం, పరిస్థితిని అర్థం చేసుకోలేని చూపు.. ఇవన్నీ కలిసినప్పుడు ఆ సన్నివేశం మరింత సహజంగా మారుతుంది. మరణం చుట్టూ ఉన్నవారికి విషాదం.. కానీ అది ఏమిటో తెలియని మనిషికి మాత్రం ఆకలి మాత్రమే కనిపించడం—ఈ విరుద్ధ భావనను ఇంత సహజంగా తెరపైకి తీసుకురావడమే కె. విశ్వనాథ్ గొప్పతనం. అందుకే ఆయన సినిమాలు చూసిన తర్వాత కథ మాత్రమే గుర్తుండదు. పాత్రలు, సన్నివేశాలు, వాటి వెనుక దాగిన భావం కూడా మనతో పాటు ప్రయాణిస్తాయి. ‘స్వాతిముత్యం’లోని ఈ ఒక్క సన్నివేశం అందుకు మంచి ఉదాహరణ.




